|
koniec z początkiem. Przekłady Homera na brzegu siedząc przeglądamy teraz. Nikt nie przypływa po nas. Puste oceany. Spokój gwałtowny. Może to już sierpień. Może strach. Rozegrany przez nas umiejętnie. Jest mi tak jakby już było za późno. Może to sierpień zawsze dojrzewa na drzewach. Nikt nie przypływa. Homerycki żart i wiatr z kamieni nam wróży jak z kart Nikt nie przypływa |